Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzieki którym nasz serwis może działać lepiej. Dowiedz się więcejRozumiem

   szkło ozdobne
   film
   renowacja wnętrz
   renowacja mebli
   ozdoby okolicznościowe
   anioły
   obrazy
   tkaniny artystyczne
   fotografia artystyczna
   grafiki
   biżuteria
aktualności2011-03-07
Świat Biżuterii w Damikianna Studio
Przedstawiamy Państwu nowego rezydenta naszej Galerii Rodzinnej RENESANS - Damikianna ...2008-11-27
"Moja wojna z Niemcami" Tadeusza Mazurkiewicza
Rozpoczynamy emisję książki Tadeusza Mazurkiewicza pt. "Moja wojna z Niemcami". ...
aktualności
Zima w WiśleZima w Wiśle

Wisła 1960 r.- dom wczasowy, obraz wykonany kredką ...
.plażaplaża

Rowy -1958 r.
kredka ...
.
.

Gabinet Specjalistyczny

Ludzie Galerii

Tadeusz Mazurkiewicz

Moja wojna z Niemcami

Książka ta powstała przy współpracy redaktorskiej mec.Jerzego Milewskiego

Niniejszym publikujemy książkę w postaci ebooka do pobrania. Do odczytu niezbędny jest program Adobe Reader do pobrania tutaj.

Tadeusz Mazurkiewicz

Tadeusz Mazurkiewicz

Z uwagi na szczególne uczucia, jakimi darzyliśmy naszego Ojca i Dziadka, wolimy posłużyć się słowami jednego z Jego kolegów- mecenasa L.Kasperskiego, aby przybliżyć Jego sylwetkę:

22 maja 1993 r. na parafialnym cmentarzu w Makowie Podhalańskim odbyły się uroczystości pogrzebowe żołnierza Armii Krajowej podpułkownika, adwokata Tadeusza Józefa Mazurkiewicza, ps. "Boruta".

W ostatniej drodze uczestniczyła rodzina, duchowieństwo, kompania honorowa wojsk desantowych z Bielska-Białej, liczne poczty sztandarowe, prawie wszyscy żyjący przyjaciele z lat walki, mieszkańcy Makowa i okolic, górale, młodzież szkolna oraz harcerze, którzy nieśli nadane zmarłemu odznaczenia bojowe i regionalne. Przy dźwiękach żałobnego marsza, odegranego przez wojskową orkiestrę, opuszczano trumnę do ziemi makowskiej, na której walczył, a w ostatnich latach swego życia pracował i mieszkał Tadeusz Mazurkiewicz.

Tadeusz Mazurkiewicz urodził się w patriotycznej rodzinie rzemieślniczej w Łasku koło Zduńskiej Woli, dnia 3 kwietnia 1909 r. W rodzinnym mieście zdobył wykształcenie podstawowe i średnie, a studia ukończył na Uniwersytecie Poznańskim.

Krótko po zakończeniu I-szej wojny światowej, jako uczeń gimnazjalny wstąpił do harcerstwa,a po ukończeniu kursu instruktorskiego przysposobienia wojskowego zorganizował pozaszkolną drużynę harcerską. Wraz ze swoimi harcerzami wyjeżdżał na różne obozy szkoleniowe, m.in. do Juszczyna położonego w rejonie Makowa Podhalańskiego. Przez cały okres międzywojenny adwokat Tadeusz Mazurkiewicz był związany z ruchem harcerskim. Podczas pracy zawodowej w Łucku na Wołyniu utrzymywał stały kontakt z młodzieżą, której przewodził, kształtując młode charaktery. W 1934 r. wyjechał wraz z harcerzami Komendy Chorągwi Wołyńskiej do Jastarni, a w 1935 r. na Zlot Narodowy Harcerstwa Polskiego do Spały.

Służbę wojskową odbył w latach 1930-1932 w kompanii łączności, a następnie wstąpił do Policji Państwowej i został skierowany do Łucka. Zdyscyplinowanie , przestrzeganie zasad życia obozowego przydały się w jego przyszłym życiu, w pracy zawodowej, a także podczas II wojny światowej.

W 1937 r. Tadeusz Mazurkiewicz został służbowo przeniesiony z Łucka do Nowego Targu, gdzie obsługiwał węzeł łączności miejscowej policji, a w styczniu 1939 r. skierowano go na stanowisko kierownika łączności Policji Państwowej w Mielcu i tam zastała go II wojna światowa.

Podczas ewakuacji oddziałów policyjnych dotarł do Beresteczka, gdzie został rozbrojony. Aby uniknąć niewoli w obozach sowieckich wraca do Mielca, a następnie do Łodzi, nawiązuje kontakty z przyjaciółmi. Razem analizują przyczyny przegranej wrześniowej kampanii.

Wraz z młodszym bratem w listopadzie 1939 r. przedostaje się szlakiem kurierskim przez Zaleszczyki do Budapesztu i zgłasza swoją obecność w ambasadzie polskiej, aby zostać skierowanie do organizowanego na uchodźctwie przez gen. Władysława E. Sikorskiego Wojska Polskiego.

Poznaje tam Jana Mazurkiewicza ps. "Radosław";, późniejszego dowódcę zgrupowania w Powstaniu Warszawskim i otrzymuje od niego rozkaz powrotu do okupowanej Polski oraz współorganizowania zaczątków wojskowej pracy konspiracyjnej. Podporządkowany rozkazom wraca sam. Jego brat wstępuje w szeregi Wojska Polskiego na Zachodzie. W kraju adwokat Tadeusz Mazurkiewicz powołuje osoby zaufane do jednostek bojowych organizowanych na terenie Łodzi, Zduńskiej Woli, Mielca oraz Podhala. W tym czasie posługuje się innym nazwiskiem. Podczas łapanki w dniu 23 grudnia 1939 r. zostaje zatrzymany na ulicach Zakopanego, a następnie osadzony w więzieniu Palace. Po interwencji przyjaciół po kilku tygodniach zwolniono go. Na polecenie władz podziemnego wywiadu wyjeżdża ze skierowaniem do Związku Walki Zbrojnej, a potem Organizacji Kadry Bojowej Wojska Polskiego w Łodzi ? Szefostwo Łączności Okręgu ?Włóczka?, a następnie do jednostek organizacyjnych Armii Krajowej. Z uwagi na to, że gestapo ponownie znalazło się na tropie jego działalności konspiracyjnej został przeniesiony w kwietniu 1941 r. na Podhale do Budzowa. Nawiązał tam łączność z ruchem oporu , w którym działał znany mu z harcerstwa druh Janiszek. Przyjął pseudonim "Boruta";.

Dla ułatwienia kontaktu z miejscową ludnością i tworzącymi się organizacjami podziemnymi, adwokat Tadeusz Mazurkiewicz zatrudnił się w Urzędzie Pocztowym w Budzowie, werbując młodzież, okolicznych mieszkańców, prowadząc szkolenia obronno-bojowe, formując oddział partyzancki w rejonie Kalwarii Zebrzydowskiej pod górą Chełm, którym dowodził. Oddział ten otrzymał kryptonim "Chełm" i wszedł w skład 12 pułku piechoty Armii Krajowej, jako 9 kompania III batalionu.

Adwokat Tadeusz Mazurkiewicz otrzymał kolejne awanse: z porucznika na kapitana w listopadzie 1943 r., w czerwcu 1944 r. do stopnia majora, a krótko przed śmiercią , w 1993 r. awansowano go do stopnia podpułkownika. Terenem operacyjnym Oddziału Chełm było Podhale od Zakopanego do Zabierzowa k. Krakowa. Zagrożony przez Niemców, przenosi Oddział Chełm do Osiedla Malinowe pod Babią Górą, w pobliże miejscowości Sidzina, zamieszkałej przez górali wspomagających polski ruch oporu.

13 października 1944 r. wojskowe oddziały niemieckie urządziły obławę na górskie osiedle w Sidzinie, paląc domostwa. Oddział po starciu przenosi się na teren Słowacji, a po powrocie nadal nęka niemieckiego najeźdźcę, wiążąc jego siły militarne.

2 lutego 1945 r. oddział partyzancki wrócił w zwartym szyku do wyzwolonego Makowa Podhalańskiego, gdzie został rozbrojony przez wojska radzieckie.

Oddział Chełm pod dowództwem adwokata Tadeusza Mazurkiewicza brał udział w działaniach zaczepnych, dywersyjno-sabotażowych. Wysadzono 11 mostów kolejowych i drogowych, w tym największy koło stacji w Skawcach. Zamieszczono tam tablicę upamiętniającą to zdarzenie. Uwolniono z więzienia w Zakopanem ponad 40 osób aresztowanych pod zarzutem walki z okupantem niemieckim, rozbrajano oddziały militarne, rekwirowano zasoby magazynowe broni, żywności, skóry, zaopatrzenie kierowane dla wojska niemieckiego w transportach.

Przeczytać o tym można w książce napisanej przez adwokata Tadeusza Mazurkiewicza pt. ?Moja wojna z Niemcami? oraz opublikowanej przez Wydawnictwo Gryf w Warszawie w 1994 r. pracy pt. "Podhale w walce" Aleksandra Romanowskiego, który brał udział w akcjach Oddziału Chełm.

Po rozwiązaniu oddziału, jego dowódca, adwokat Tadeusz Mazurkiewicz wyjeżdża do Krakowa i tam zostaje aresztowany przez władze bezpieczeństwa. Udaje się mu wydostać z więzienia. 0siedla się wówczas, w 1945 r. na Ziemiach Odzyskanych, w Koszalinie. Podejmuje pracę z młodzieżą w ZHP Chorągwi Zachodnio-Pomorskiej.

W Koszalinie adwokat Tadeusz Mazurkiewicz został powołany do służby w powszechnej prokuraturze. Z uwagi na jego przeszłość akowską został jednak usunięty z jej szeregów w 1950 r., jak podano oficjalnie, za zbyt wielką liczbę umorzonych spraw. Przez dwa lata ma trudności ze znalezieniem zatrudnienia. Szykanowany przez władze UB, zagrożony aresztowaniem przenosi się na śląsk i podejmuje pracę w sanatorium jako zastępca dyrektora. Po krótkim czasie zostaje zwolniony z tej funkcji, gdyż jest źle widziany przez ówczesne władze polityczne.

Wraca na teren obecnego województwa koszalińskiego, do Białogardu. W 1952 r. uzyskuje wpis na listę adwokatów w tej miejscowości. Po utworzeniu zespołu adwokackiego przez kilka lat był jej kierownikiem. Z Białogardu przenosi się do Słupska. W samorządowej kadencji 1971-1973 zostaje wybrany przez Zgromadzenie Izby Adwokackiej w Koszalinie w skład Rady, gdzie wykonuje funkcję rzecznika dyscyplinarnego.

Rozwija pracę społeczną, tworzy wojskowy zespół śpiewaczy "Wiarusy" przy Klubie Oficerów Rezerwy. Zespół ten cieszył się popularnością w regionie pomorskim, znany był na terenie całego kraju.

Adwokat Tadeusz Mazurkiewicz miał wyjątkowo bogatą osobowość. Z natury pogodny, dowcipny, lubiany przez kolegów. Zawsze dociekliwy, dbający o powierzone mu sprawy, zyskał uznanie magistratury. Stopniowo odzyskiwał utraconą pozycję u władz. Znowu też postanowił powrócić na Ziemię Beskidzką. W końcu w 1972 r. przeniósł swoją siedzibę adwokacką do Suchej i podjął urzędowanie w miejscowym zespole adwokackim. Pozostał tam do czasu przejścia na emeryturę.

Obok pracy zawodowej zajmował się malowaniem, rzeźbą w drewnie, utrzymywał stały kontakt z towarzyszami walki z okupantem niemieckim, spotykał się z młodzieżą. Upamiętnił miejsca walki dowodzonego przez siebie Oddziału Chełm. Sprawował mandat radnego w Makowie Podhalańskim i spowodował wzniesienie stylowej kapliczki z własnoręcznie wykonaną rzeźbą Madonny i tablicą pamiątkową na Osiedlu Malinowe, obok miejscowości Sidzina, gdzie stacjonował jego oddział partyzancki. Jest to stałe miejsce spotkań żyjących partyzantów, turystów, młodzieży wędrującej po Beskidach, miejsce zadumy nad tymi dniami trudnej walki o wolną Ojczyznę.

Za zasługi adwokat Tadeusz Mazurkiewicz został odznaczony wieloma krzyżami i medalami: Krzyżem Virtuti Militari V kl., Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Partyzanckim, śląskim Krzyżem Powstańczym, Rozetą z Mieczami do Krzyża za Zasługi dla ZHP, Medalem Godła, Krzyżem Armii Krajowej, Odznaką Zasłużonego Działacza LOK, Srebrnym Medalem za Zasługi w Rozwoju Województwa Koszalińskiego i Odznaka za Zasługi dla Województwa Bielskiego.

Wzmianki o niepodległościowej działalności Oddziału AK Chełm oraz jego dowódcy ps. "Boruta"; znajdują się w kilkunastu książkach opisujących walki podczas okupacji niemieckiej, a w Encyklopedii Wojskowej zamieszczono hasło: Tadeusz Mazurkiewicz ps. "Boruta".

Kolega adwokat Tadeusz Mazurkiewicz dobrze zasłużył się Rzeczypospolitej Polskiej i godnie wykonywał zawód adwokata. Pozostawił po sobie trwałe wspomnienie. Cześć Jego pamięci.

Pokaż przedmioty tego autora



^do góryCopyright © 2005-2017 galeria.rodzinna.netValid HTML 4.01!

opracowanie i utrzymanie ciachoo[dot]com